ಒಂಟೆಗೆ ಮಾಡಿದ ಮೋಸ

ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ಒಂಟೆ

ಒಂದು ಊರಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಇದ್ದ. ಅವನು ನೂರು ಒಂಟೆಗಳ ಮೇಲೆ ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಬಟ್ಟೆಯ ಮೂಟೆಗಳನ್ನು ಹೇರಿಕೊಂಡು ದೂರದ ಊರಿಗೆ ವ್ಯಾಪಾರಕ್ಕೆ ಹೊರಟ.

ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಒಂಟೆಗೆ ಭಾರ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ಅದರ ಕಾಲುಗಳು ಸೋತು, ಮೈಯೆಲ್ಲ ಸಡಿಲವಾಗಿ, ಅದು ನೆಲಕ್ಕೆ ಕುಸಿಯಿತು.

ಅದು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡು. ಅಲ್ಲಿ ತಡಮಾಡುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ವ್ಯಾಪಾರಿ ಅದರ ಮೂಟೆಯನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ ಬೇರೆ ಒಂಟೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹಂಚಿ ಹೇರಿದ. ಸೋತುಹೋದ ಒಂಟೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲೇ ಬಿಟ್ಟು ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದ.

ವ್ಯಾಪಾರಿ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಒಂಟೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಎದ್ದು, ಕುಂಟುತ್ತಾ ಹುಲ್ಲು ಮೇಯತೊಡಗಿತು. ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಬಲ ಬಂತು.

ಸಿಂಹ ಕೊಟ್ಟ ಮಾತು

ಅದೇ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಿಂಹ ವಾಸವಾಗಿತ್ತು. ಅದರ ಜೊತೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಮೂರು ಹಿಂಬಾಲಕರಿದ್ದವು: ಒಂದು ಚಿರತೆ, ಒಂದು ಕಾಗೆ ಮತ್ತು ಒಂದು ನರಿ. ಸಿಂಹ ಬೇಟೆಯಾಡಿ ತಂದ ಆಹಾರದಲ್ಲೇ ಅವು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದವು.

ಒಂದು ದಿನ ಅವು ಕಾಡು ಸುತ್ತುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಒಂಟೆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿತ್ತು. ಉದ್ದ ಕತ್ತು, ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ಡುಬ್ಬ, ಉದ್ದುದ್ದ ಕಾಲು! ಸಿಂಹಕ್ಕೆ ಅದರ ವಿಚಿತ್ರ ರೂಪ ನೋಡಿ ನಗು ಬಂತು. “ಇದು ನಮ್ಮ ಕಾಡಿನ ಪ್ರಾಣಿಯಲ್ಲ. ಇದು ಏನು ಎಂದು ಕೇಳಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿ,” ಎಂದಿತು.

ಕಾಗೆ ವಿಚಾರಿಸಿ ಬಂದು ಹೇಳಿತು, “ಒಡೆಯಾ, ಊರುಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ಒಂಟೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.”

ಸಿಂಹ ಒಂಟೆಯನ್ನು ಕೇಳಿತು, “ಗೆಳೆಯಾ, ನೀನು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದೆ?” ವ್ಯಾಪಾರಿ ತನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋದ ಕಥೆಯನ್ನೆಲ್ಲ ಒಂಟೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿತು. ಸಿಂಹಕ್ಕೆ ಕನಿಕರ ಬಂತು. “ಹೆದರಬೇಡ. ಈ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಪ್ರಾಣಕ್ಕೆ ಅಪಾಯವಿಲ್ಲ. ಇದು ನನ್ನ ಮಾತು,” ಎಂದು ಅಭಯ ಕೊಟ್ಟಿತು.

ಅಂದಿನಿಂದ ಒಂಟೆ ಸಿಂಹದ ಮಾತನ್ನು ನಂಬಿ, ಅವುಗಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಬದುಕತೊಡಗಿತು.

ಹಸಿವಿನ ದಿನಗಳು

ಒಂದು ದಿನ ಸಿಂಹ ಒಂದು ಕಾಡಾನೆಯ ಜೊತೆ ಕಾದಾಡಿತು. ಆನೆಯ ದಂತ ತಾಗಿ ಸಿಂಹಕ್ಕೆ ಗಾಯವಾಯಿತು. ಅದು ಗುಹೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬರಲಾರದೆ ಮಲಗಿತು.

ಐದಾರು ದಿನ ಕಳೆದವು. ಬೇಟೆಯೂ ಇಲ್ಲ, ಊಟವೂ ಇಲ್ಲ. ಹಿಂಬಾಲಕರು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಸೊರಗಿದವು. ಸಿಂಹ ಹೇಳಿತು, “ಈ ಗಾಯದಿಂದ ನಾನು ಬೇಟೆಯಾಡಲಾರೆ. ನೀವೇ ಏನಾದರೂ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ.”

“ಒಡೆಯನೇ ಹೀಗಿರುವಾಗ ನಮಗೆ ನಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಚಿಂತೆ ಏಕೆ?” ಎಂದವು ಹಿಂಬಾಲಕರು. ಸಿಂಹಕ್ಕೆ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು. “ಭಲೇ! ಹಾಗಾದರೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಿ ತನ್ನಿ. ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ಅದನ್ನು ಹೊಡೆದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.”

ನಾಲ್ಕೂ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಕಾಡೆಲ್ಲ ಅಲೆದವು. ಒಂದು ಪ್ರಾಣಿಯೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ನರಿ ಕಾಗೆಯನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಕರೆದು ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿತು, “ಸುಮ್ಮನೆ ಏಕೆ ಅಲೆಯಬೇಕು? ನಮ್ಮ ಒಡೆಯನನ್ನು ನಂಬಿರುವ ಆ ಒಂಟೆ ಇಲ್ಲೇ ಇದೆಯಲ್ಲ. ಅದನ್ನೇ ಕೊಂದು ತಿಂದರೆ ಹೇಗೆ?”

“ಉಪಾಯ ಒಳ್ಳೆಯದೇ. ಆದರೆ ಒಡೆಯ ಅದಕ್ಕೆ ಅಭಯ ಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಅದನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ,” ಎಂದಿತು ಕಾಗೆ. “ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಬಿಡು. ಒಡೆಯನ ಮನಸ್ಸು ಬದಲಿಸುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಇಲ್ಲೇ ಇರು,” ಎಂದು ನರಿ ಗುಹೆಯ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿತು.

ನರಿಯ ಕುತಂತ್ರ

ನರಿ ಸಿಂಹಕ್ಕೆ ತಲೆಬಾಗಿ ಹೇಳಿತು, “ಒಡೆಯಾ, ಕಾಡೆಲ್ಲ ಸುತ್ತಿದೆವು. ಏನೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಹಸಿವಿನಿಂದ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡಲೂ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ತಾವು ಅಪ್ಪಣೆ ಕೊಟ್ಟರೆ, ಇಂದು ಆ ಒಂಟೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲರ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಬಹುದು.”

ಸಿಂಹ ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಗರ್ಜಿಸಿತು, “ಛೀ, ಪಾಪಿ! ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಆ ಮಾತು ಆಡಿದರೆ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಮುಗಿಸಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ಅದಕ್ಕೆ ಅಭಯ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಹಸು, ಅನ್ನ, ಭೂಮಿ, ಯಾವ ದಾನವೂ ಅಭಯದಾನಕ್ಕೆ ಸಮವಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ತಿಳಿದವರು.”

ನರಿ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಹೇಳಿತು, “ಒಡೆಯಾ, ಅಭಯ ಕೊಟ್ಟು ತಾವೇ ಕೊಂದರೆ ತಪ್ಪು. ಆದರೆ ಅದೇ ತನ್ನ ಇಷ್ಟದಿಂದ ಪ್ರಾಣ ಕೊಡಲು ಮುಂದೆ ಬಂದರೆ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ತಿನ್ನಿ. ಒಡೆಯನೇ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ಬದುಕಿಗೆ ಏನು ಬೆಲೆ?”

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಸಿಂಹ, “ಸರಿ. ನಿನಗೆ ತೋಚಿದಂತೆ ಮಾಡು,” ಎಂದಿತು.

ನರಿ ಓಡಿಬಂದು ಉಳಿದವರಿಗೆ ಹೇಳಿತು, “ಒಡೆಯನ ಸ್ಥಿತಿ ತುಂಬಾ ಕೆಟ್ಟಿದೆ. ಹಸಿವಿನಿಂದ ಅದರ ಪ್ರಾಣ ಹೋಗುವಂತಿದೆ. ಒಡೆಯನೇ ಹೋದರೆ ಈ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡುವವರು ಯಾರು? ಬನ್ನಿ, ನಾವೇ ನಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ಒಡೆಯನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ ಅದರ ಋಣ ತೀರಿಸೋಣ.”

ನನ್ನನ್ನು ತಿನ್ನಿ!

ಎಲ್ಲವೂ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಗುಹೆಗೆ ಹೋದವು. ಸಿಂಹಕ್ಕೆ ತಲೆಬಾಗಿ ಕುಳಿತವು. ಒಂಟೆಯೂ ಅವುಗಳ ಜೊತೆ ಇತ್ತು.

“ಏನಾದರೂ ಸಿಕ್ಕಿತೇ?” ಎಂದು ಸಿಂಹ ಕೇಳಿತು. ಕಾಗೆ ಮುಂದೆ ಬಂದಿತು. “ಒಡೆಯಾ, ಎಲ್ಲೂ ಏನೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನನ್ನೇ ತಿಂದು ಇಂದು ಹಸಿವು ನೀಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಒಡೆಯನಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾಣ ಕೊಟ್ಟರೆ ನನಗೆ ಸ್ವರ್ಗ ಸಿಗುತ್ತದೆ.”

ನರಿ ತಕ್ಷಣ ಹೇಳಿತು, “ನಿನ್ನ ದೇಹ ಚಿಕ್ಕದು. ಅದರಿಂದ ಒಡೆಯನ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬದು. ಅಲ್ಲದೆ ಕಾಗೆಯ ಮಾಂಸ ತಿನ್ನಬಾರದ್ದು. ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿ. ಒಡೆಯಾ, ನನ್ನನ್ನು ತಿನ್ನಿ.”

ಚಿರತೆ ಹೇಳಿತು, “ಭಲೇ! ಆದರೆ ನಿನ್ನ ದೇಹವೂ ಚಿಕ್ಕದು. ಅಲ್ಲದೆ ನೀನೂ ಒಡೆಯನಂತೆ ಉಗುರುಳ್ಳ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಬಳಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದೀಯ. ತನ್ನ ಬಳಗದವರನ್ನೇ ತಿನ್ನಬಾರದು. ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿ. ಒಡೆಯಾ, ನನ್ನ ಪ್ರಾಣ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ.”

ಒಂಟೆ ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಅಂದುಕೊಂಡಿತು, “ಎಲ್ಲವೂ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದವು! ಆದರೂ ಒಡೆಯ ಒಂದನ್ನೂ ತಿನ್ನಲಿಲ್ಲ. ನಾನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಈ ಮೂರೂ ನನ್ನನ್ನು ತಡೆದೇ ತಡೆಯುತ್ತವೆ.”

ಮುರಿದ ನಂಬಿಕೆ

ಒಂಟೆ ಮುಂದೆ ಬಂದು ಹೇಳಿತು, “ಭಲೇ ಚಿರತೆ! ಆದರೆ ನೀನೂ ಉಗುರುಳ್ಳ ಬಳಗಕ್ಕೇ ಸೇರಿದ್ದೀಯ. ಒಡೆಯ ನಿನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ ತಿನ್ನುತ್ತದೆ? ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿ.”

ನಂತರ ಸಿಂಹಕ್ಕೆ ತಲೆಬಾಗಿ ಹೇಳಿತು, “ಒಡೆಯಾ, ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದನ್ನೂ ತಾವು ತಿನ್ನುವಂತಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಪ್ರಾಣ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.”

ಈ ಬಾರಿ ಯಾರೂ ಅದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಲ್ಲ. ಸಿಂಹ ಸನ್ನೆ ಮಾಡಿತು. ಚಿರತೆ ಮತ್ತು ನರಿ ಒಂಟೆಯ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದವು. ಕಾಗೆಯೂ ಜೊತೆ ಸೇರಿತು. ಸಿಂಹದ ಮಾತನ್ನು ನಂಬಿದ್ದ ಒಂಟೆ ಅಲ್ಲೇ ಪ್ರಾಣ ಬಿಟ್ಟಿತು. ಆ ದಿನ ನಾಲ್ಕೂ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹಸಿವು ಅದರಿಂದಲೇ ನೀಗಿತು.

ಕೆಟ್ಟ ಸಲಹೆಗಾರರ ಸಿಹಿ ಮಾತಿನ ಮುಂದೆ ಸಿಂಹ ಕೊಟ್ಟ ಮಾತು ಸೋತಿತು. ಹಂಸಗಳ ಸಲಹೆ ಕೇಳುವ ರಣಹದ್ದು ರಾಜನಾದರೂ ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲ. ರಣಹದ್ದುಗಳ ಸಲಹೆ ಕೇಳುವ ಹಂಸ ರಾಜನಾದರೆ ಕೆಡುಕು ತಪ್ಪದು.