ನಾಲ್ಕು ಗೆಳೆಯರು

ಕೆರೆಯ ದಡದ ಗೆಳೆತನ

ಒಂದು ಕಾಡಿನ ಕೆರೆಯ ದಡದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಗೆಳೆಯರಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದವು. ಚಿತ್ರಾಂಗ ಎಂಬ ಜಿಂಕೆ, ಲಘುಪತನಕ ಎಂಬ ಕಾಗೆ, ಹಿರಣ್ಯಕ ಎಂಬ ಇಲಿ ಮತ್ತು ಮಂಥರ ಎಂಬ ಆಮೆ.

ನಾಲ್ವರೂ ನೋಡಲು ಬೇರೆ ಬೇರೆ. ಜಿಂಕೆ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡುತ್ತಿತ್ತು. ಕಾಗೆ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಹಾರುತ್ತಿತ್ತು. ಇಲಿಯ ಹಲ್ಲುಗಳು ಚೂಪಾಗಿದ್ದವು. ಆಮೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು.

ಆದರೂ ಅವು ಪ್ರತಿದಿನ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಕೆರೆಯ ದಡದಲ್ಲಿ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದವು. ಮಾತಾಡುತ್ತಾ, ನಗುತ್ತಾ ಸಮಯ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು.

ಜಿಂಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ

ಒಂದು ದಿನ ಮಧ್ಯಾಹ್ನವಾದರೂ ಚಿತ್ರಾಂಗ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಉಳಿದ ಮೂವರಿಗೆ ಚಿಂತೆಯಾಯಿತು.

“ನಾನು ಹಾರಿಹೋಗಿ ಹುಡುಕುತ್ತೇನೆ,” ಎಂದು ಕಾಗೆ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಏರಿತು.

ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿ, ಜೌಗು ನೆಲದ ಅಂಚಿನ ಪೊದೆಗಳ ನಡುವೆ ಜಿಂಕೆ ಕಾಣಿಸಿತು. ಅದರ ಕಾಲು ಬೇಟೆಗಾರನ ಉರುಳಿನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಅದು ಎಷ್ಟು ಎಳೆದರೂ ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಕಾಗೆ ಬೇಗ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬಂತು. ಇಲಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಜಿಂಕೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹಾರಿತು.

ಚೂಪು ಹಲ್ಲುಗಳು

ಹಿರಣ್ಯಕ ತಡಮಾಡದೆ ಉರುಳಿನ ಹಗ್ಗವನ್ನು ಕಡಿಯತೊಡಗಿತು. ಕಟ ಕಟ ಕಟ! ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಜಿಂಕೆಯ ಕಾಲು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಯಿತು.

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮಂಥರನೂ ನಿಧಾನವಾಗಿ ತೆವಳುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂತು. ಗೆಳೆಯನ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಅದು ಕೆರೆ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದಿತ್ತು.

“ಅಯ್ಯೋ ಮಂಥರ, ನೀನೇಕೆ ಬಂದೆ?” ಎಂದು ಹಿರಣ್ಯಕ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಕೇಳಿತು. “ಬೇಟೆಗಾರ ಬಂದರೆ ನಾವು ಓಡಬಹುದು, ಹಾರಬಹುದು, ಅಡಗಬಹುದು. ಆದರೆ ನೀನು ಬೇಗ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರೆ!”

ಆಮೆ ಸಿಕ್ಕಿಬಿತ್ತು

ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಬೇಟೆಗಾರನ ಹೆಜ್ಜೆ ಸದ್ದು ಕೇಳಿಸಿತು. ಜಿಂಕೆ ಕಾಡಿನೊಳಗೆ ಓಡಿತು. ಕಾಗೆ ಮರದ ಮೇಲೆ ಹಾರಿತು. ಇಲಿ ಒಂದು ಬಿಲದೊಳಗೆ ಸೇರಿತು.

ಬೇಟೆಗಾರ ಬಂದು ನೋಡಿದ. ಉರುಳು ತುಂಡಾಗಿತ್ತು. ಜಿಂಕೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಆಮೆ ಅವನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿತ್ತು.

“ಜಿಂಕೆ ಹೋದರೆ ಹೋಗಲಿ, ಈ ಆಮೆಯಾದರೂ ಸಿಕ್ಕಿತು,” ಎಂದು ಅವನು ಆಮೆಯ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಹಗ್ಗದಿಂದ ಕಟ್ಟಿದ. ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಬಿಲ್ಲಿನ ತುದಿಗೆ ನೇತುಹಾಕಿಕೊಂಡು ಹೊರಟ.

ಮರದ ಮೇಲಿನಿಂದ ಕಾಗೆ, ಪೊದೆಯ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಜಿಂಕೆ, ಬಿಲದಿಂದ ಇಲಿ ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ದುಃಖದಿಂದ ನೋಡಿದವು.

ಇಲಿಯ ಉಪಾಯ

ಹಿರಣ್ಯಕ ಬೇಗ ಒಂದು ಉಪಾಯ ಹೇಳಿತು. “ಮಂಥರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಏನಾದರೂ ಮಾಡಬೇಕು. ಬೇಟೆಗಾರ ಕೆರೆಯ ದಡದಿಂದಲೇ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಚಿತ್ರಾಂಗ, ನೀನು ಅವನ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸತ್ತಂತೆ ಮಲಗು. ಲಘುಪತನಕ, ನೀನು ಅದರ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಕುಕ್ಕುವಂತೆ ನಟಿಸು. ಉಳಿದದ್ದು ನನಗೆ ಬಿಡಿ.”

ಜಿಂಕೆ ಕೆರೆಯ ದಡದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಾಡದೆ ಮಲಗಿತು. ಕಾಗೆ ಅದರ ತಲೆಯ ಬಳಿ ಕುಳಿತು ಕುಕ್ಕುವಂತೆ ನಟಿಸಿತು.

ಬೇಟೆಗಾರ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ. ಸತ್ತು ಬಿದ್ದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನಿಗೆ ಆಸೆಯಾಯಿತು. ಅವನು ಆಮೆಯನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ಜಿಂಕೆಯ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿದ.

ಎಲ್ಲರೂ ಪಾರಾದರು

ಬೇಟೆಗಾರ ಜಿಂಕೆಯ ಕಡೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಹಿರಣ್ಯಕ ಆಮೆಯ ಕಾಲಿನ ಹಗ್ಗವನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕಿತು. ಮಂಥರ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕೆರೆಯ ನೀರಿನೊಳಗೆ ಜಾರಿತು.

ಬೇಟೆಗಾರ ಹತ್ತಿರ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕಾಗೆ ಹಾರಿಹೋಯಿತು. ಜಿಂಕೆ ಚಂಗನೆ ಎದ್ದು ಕಾಡಿನೊಳಗೆ ಓಡಿತು. ಇಲಿ ಹುಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಮಾಯವಾಯಿತು.

ಬೇಟೆಗಾರ ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡಿದ. ಆಮೆಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ತುಂಡಾದ ಹಗ್ಗ ಮಾತ್ರ ಬಿದ್ದಿತ್ತು. “ಇದೇನು ಮಾಯೆ!” ಎಂದು ಅವನು ಬರಿಗೈಯಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆ ಹೊರಟ.

ಸಂಜೆ ನಾಲ್ಕು ಗೆಳೆಯರೂ ಮತ್ತೆ ಕೆರೆಯ ದಡದಲ್ಲಿ ಸೇರಿದವು. ಯಾರಿಗೂ ಒಂದು ಗಾಯವೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ಶಕ್ತಿ ಬೇರೆ, ಆದರೆ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಅವು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಉಳಿಸಿದವು.