ಹೇನು ಮತ್ತು ಚಿಗಟ

ರಾಜನ ಹಾಸಿಗೆಯ ಹೇನು

ಒಂದು ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜನಿಗೆ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಾಸಿಗೆ ಇತ್ತು. ಅದರ ಮೇಲೆ ಮೆತ್ತನೆಯ ರೇಷ್ಮೆಯ ಹೊದಿಕೆ, ಎರಡು ದಿಂಬುಗಳು, ಸುತ್ತಲೂ ಘಮಘಮಿಸುವ ಪರಿಮಳ.

ಆ ಹೊದಿಕೆಯ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೇನು ವಾಸವಾಗಿತ್ತು. ಅದರ ಜೊತೆ ಅದರ ಮಕ್ಕಳು, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು, ಮರಿಮಕ್ಕಳು ಎಲ್ಲ ಸೇರಿ ದೊಡ್ಡ ಕುಟುಂಬವೇ ಇತ್ತು.

ರಾಜ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವಾಗ ಹೇನು ಮೆಲ್ಲನೆ ಅವನ ರಕ್ತ ಹೀರುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಊಟದಿಂದ ಅದು ದುಂಡುದುಂಡಗೆ, ಚೆಂದವಾಗಿ ಬೆಳೆದಿತ್ತು.

ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದ ಚಿಗಟ

ಒಂದು ದಿನ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಾ ಒಂದು ಚಿಗಟ ಅರಮನೆಯೊಳಗೆ ಬಂದು ಅದೇ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿತ್ತು.

“ಆಹಾ! ಎಂಥ ಮೆತ್ತನೆಯ ಹೊದಿಕೆ! ನದಿ ದಡದ ನುಣುಪು ಮರಳಿನಂತೆ ಮೃದು! ಎಂಥ ಪರಿಮಳ!” ಚಿಗಟಕ್ಕೆ ಖುಷಿಯೋ ಖುಷಿ. ಅದು ಅತ್ತ ಇತ್ತ ಕುಪ್ಪಳಿಸುತ್ತಾ ಹೊದಿಕೆಯ ಮೂಲೆಗೆ ಬಂದು ಹೇನಿನ ಎದುರೇ ನಿಂತಿತು.

“ನೀನು ಯಾರು? ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದೆ? ಇದು ರಾಜನ ಹಾಸಿಗೆ. ತಡ ಮಾಡದೆ ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಡು!” ಎಂದು ಹೇನು ಗದರಿತು.

ಚಿಗಟದ ಬೇಡಿಕೆ

“ಅಮ್ಮಾ, ಹಾಗೆ ಹೇಳಬೇಡಿ. ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಅತಿಥಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಗೌರವಿಸಬೇಕು. ಈಗ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಅತಿಥಿ,” ಎಂದಿತು ಚಿಗಟ.

“ನಾನು ಎಷ್ಟೋ ಜನರ ರಕ್ತದ ರುಚಿ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಎಲ್ಲವೂ ಹುಳಿ, ಲೋಳೆಲೋಳೆ. ಆದರೆ ಈ ರಾಜ ವೈದ್ಯರ ಔಷಧ ಕುಡಿಯುತ್ತಾನೆ. ಸಕ್ಕರೆ, ದಾಳಿಂಬೆ, ಶುಂಠಿ, ಮೆಣಸು ಹಾಕಿದ ಬಗೆಬಗೆಯ ರುಚಿಯಾದ ಅಡುಗೆ ಉಣ್ಣುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ರಕ್ತ ಅಮೃತದಂತೆ ಇರಬೇಕು! ನೀವು ಒಪ್ಪಿದರೆ ನಾನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ರುಚಿ ನೋಡುತ್ತೇನೆ.”

“ಬೇಡವೇ ಬೇಡ,” ಎಂದಿತು ಹೇನು. “ನಿನ್ನಂಥ ಬೆಂಕಿಬಾಯಿಯ ಕಡಿಯುವವರಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಜಾಗವಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಶಕ್ತಿ, ಸರಿಯಾದ ಸಮಯ, ಸರಿಯಾದ ಜಾಗ ತಿಳಿಯದೆ ಆತುರದಿಂದ ಓಡುವವನು ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ಮಾತು ಕೇಳಿಲ್ಲವೇ?”

ಚಿಗಟ ಹೇನಿನ ಕಾಲಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬೇಡಿಕೊಂಡಿತು.

ಹೇನಿನ ನಿಯಮ

ಹೇನಿಗೆ ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಸೌಜನ್ಯ ಎಂದರೆ ಇಷ್ಟ. ಒಮ್ಮೆ ರಾಜನಿಗೆ ಯಾರೋ ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಹೊದಿಕೆಯ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅದು ಒಂದು ಮಾತು ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು: ಕಾಲಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಬೇಡುವವರನ್ನು, ಶತ್ರುವಾದರೂ, ದೂರ ತಳ್ಳಬಾರದು.

“ಸರಿ, ಇರು,” ಎಂದಿತು ಹೇನು. “ಆದರೆ ಒಂದು ನಿಯಮ. ತಪ್ಪು ಜಾಗದಲ್ಲಿ, ತಪ್ಪು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಊಟಕ್ಕೆ ಬರಬಾರದು.”

“ಸರಿಯಾದ ಜಾಗ ಯಾವುದು? ಸರಿಯಾದ ಸಮಯ ಯಾವುದು? ನಾನು ಹೊಸಬ, ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ,” ಎಂದಿತು ಚಿಗಟ.

“ರಾಜ ದಣಿದು ಗಾಢ ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರಿದ ಮೇಲೆ, ಮೆಲ್ಲಗೆ ಅವನ ಪಾದಕ್ಕೆ ಕಚ್ಚು. ಅದೇ ಸರಿಯಾದ ಜಾಗ, ಅದೇ ಸರಿಯಾದ ಸಮಯ.” ಚಿಗಟ ತಲೆ ಆಡಿಸಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿತು.

ಆತುರದ ಕಡಿತ

ಅಂದು ಸಂಜೆ ರಾಜ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿ ಆಗ ತಾನೇ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದ್ದ. ಹಸಿದ ಚಿಗಟಕ್ಕೆ ಕಾಯಲು ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಅದು ನೇರವಾಗಿ ರಾಜನ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಕಚ್ಚಿತು!

ಬೆಂಕಿ ತಾಕಿದಂತೆ, ಚೇಳು ಕುಟುಕಿದಂತೆ ರಾಜ ಚಂಗನೆ ಎದ್ದು ನಿಂತ. ಬೆನ್ನು ಕೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಸೇವಕರನ್ನು ಕೂಗಿದ, “ಯಾವುದೋ ಹುಳ ನನ್ನನ್ನು ಕಚ್ಚಿತು! ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹುಡುಕಿ ಅದನ್ನು ಹಿಡಿಯಿರಿ!”

ರಾಜನ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಚಿಗಟ ಹೆದರಿತು. ಅದು ಹಾಸಿಗೆಯ ಮರದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಬಿರುಕಿನೊಳಗೆ ನುಸುಳಿ ಅಡಗಿಕೊಂಡಿತು.

ದೀಪದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಾಟ

ಸೇವಕರು ಎಣ್ಣೆಯ ದೀಪ ತಂದು ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ಇಂಚಿಂಚೂ ಹುಡುಕಿದರು. ಬಿರುಕಿನಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದ ಚಿಗಟ ಅವರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳಲಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಹೊದಿಕೆಯ ನೂಲಿನ ನಡುವೆ ಮುದುರಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಹೇನು ಸಿಕ್ಕಿಬಿತ್ತು. ಸೇವಕರು ಅದನ್ನೂ ಅದರ ಕುಟುಂಬವನ್ನೂ ಅಲ್ಲೇ ಕೊಂದುಬಿಟ್ಟರು.

ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ ಚಿಗಟ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಅದಕ್ಕೆ ಜಾಗ ಕೊಟ್ಟ ಹೇನು ಬೆಲೆ ತೆತ್ತಿತು. ಹೇಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯದವರನ್ನು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಯೋಚಿಸಬೇಕು.